कालपर्यंत सुखाचा संसार, आज फक्त आठवणी… आईसोबत भाजी आणायला निघालेल्या मुलावर कोसळला दुःखाचा डोंगर!
पिंपरी-चिंचवड :
आई आणि मुलाचं नातं हे जगातलं सगळ्यात सुंदर नातं असतं. मुलाच्या सुखात आनंद मानणारी आई आणि आईच्या प्रत्येक छोट्या गरजा पूर्ण करण्यासाठी धडपडणारा मुलगा… असंच एक सुखी कुटुंब खेड तालुक्यातील धानोरे फाटा येथील विकासवाडीत राहत होतं. नेहमीप्रमाणे गुरुवारी संध्याकाळची वेळ होती. २७ वर्षांचा ज्ञानेश्वर आपल्या ६३ वर्षांच्या आईला, अन्नपूर्णा यांना म्हणाला, “चल आई, भाजी बाजारात फेरफटका मारून येऊ आणि ताजी भाजी घेऊन येऊ.” आईनेही कौतुकाने मुलाच्या दुचाकीवर मागे बसणं पसंत केलं. पण, घरून हसतमुख निघाल्यानंतर काही मिनिटांतच त्यांच्यावर काळाचा इतका क्रूर घाला येईल, याची पुसटशी कल्पनाही या मायलेकांना नव्हती.
आळंदी येथील श्री ज्ञानसाई शिक्षण प्रसारक मंडळाच्या समोरून जात असताना अचानक दुचाकीचा तोल गेला. एका क्षणात दोघेही रस्त्यावर पडले. ज्ञानेश्वर सावरतो न सावरतो, तोच मागून येणाऱ्या एका पाण्याच्या टँकरने त्याच्या डोळ्यांदेखत आईला चिरडले. ज्या माऊलीने कष्टाने वाढवले, जिच्या मायेची सावली डोक्यावर होती, ती माऊली मुलाच्या डोळ्यादेखत रक्ताच्या थारोळ्यात पडलेली पाहून तरुण मुलाच्या पायाखालची जमीनच सरकली.
क्षणार्धात सगळं संपलं!
अपघातानंतर परिसरात एकच गोंधळ उडाला. आजूबाजूचे नागरिक मदतीसाठी धावले, पण नियतीला काही वेगळंच मंजूर होतं. डोक्यावरून टँकरचं अवजड चाक गेल्याने अन्नपूर्णा रोकडे यांचा जागीच मृत्यू झाला होता. ज्या हातांनी काही वेळापूर्वी मुलाला घट्ट पकडलं होतं, ते हात कायमचे शांत झाले होते. आईचा तो निष्प्राण देह पाहून ज्ञानेश्वरने फोडलेला टाहो उपस्थितांचे काळीज पिळवटून टाकणारा होता.
टँकर चालकाचा निर्दयीपणा
एकीकडे रस्ता रक्ताने माखला होता, तरुण मुलगा आईसाठी आक्रोश करत होता, तर दुसरीकडे अपघात घडवून आणणारा टँकर चालक माणुसकी विसरून, वाहन तिथेच टाकून पळत सुटला. आळंदी पोलिसांनी या अज्ञात टँकर (एमएच ४६ एआर २१५८) चालकाविरुद्ध गुन्हा दाखल केला असून त्याचा शोध सुरू आहे.
एक अस्वस्थ करणारा प्रश्न…
या अपघाताने रोकडे कुटुंबावर कधीही न भरून निघणारी जखम केली आहे. पण या निमित्ताने पुन्हा एकदा शहरातील भरधाव टँकर्स आणि रस्त्यावरील सुरक्षेचा प्रश्न ऐरणीवर आला आहे. आज ज्ञानेश्वरची हसतीखेळती सावली हिरावली गेली, उद्या आणखी कोणाची? टँकर चालकांच्या या बेफिक्रीला कधी आळा बसणार, हाच प्रश्न आता आळंदीकर विचारत आहेत.
